ليكن اين جواب مردود است به اينكه : اختلافات اجتهاديه در مقابله آن حضرت ( صلى الله عليه وآله وسلم ) به اتفاق جايز نيست . اما آنچه گفته : اين كارها فقط عمر نكرده است . پس مدفوع است به اينكه : شك نيست در اينكه بادي اين كار تنها عمر بوده است ; زيرا كه آنچه از أحاديث “ صحيح بخارى “ و “ صحيح مسلم “ وديگر “ صحاح “ و “ شروح “ آن وكتب معتبره أهل سنت مفهوم ومستفاد مىشود آن است كه : ابتداى انكار امر حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) كه متضمن اتيان دوات وقلم بود ، از عمر به ظهور آمده ، بعد از آن بعضي از حاضران حجره شريفه خواستند كه أطاعت ومتابعت قول حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) نمايند ، ليكن أعوان وأنصار عمر كه متابعت وموافقت أو را أهم واقدم از أطاعت ومتابعت قول پيغمبر ( صلى الله عليه وآله وسلم ) مىدانستند ، آنها را نگذاشتند كه دوات وقلم بيارند تا اينكه جناب رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) فرمود كه : « قوموا عنّي » يعنى : « برخيزيد ودور شويد از من » . اما آنچه گفته كه : حضرت على ( عليه السلام ) وحضرت عباس نيز در آن وقت حاضر بودند . پس در هيچ يك از روايات منقوله از “ صحيح بخارى “ و “ صحيح مسلم “ وديگر روايات مذكوره در “ صحاح “ أهل سنت حاضر بودن حضرت على [ ( عليه السلام ) ]